فرابورس چیست؟

بورس, راهنما 1396/04/08 1396/04/08


به موجب دستورالعمل فعالیت بازارهای خارج از بورس، مصوب 1386 شورای عالی بورس و در اجرای بند 5 ماده 4 قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب آذر 1384 و مجوز شماره 52946.121 مورخ 1387 سازمان بورس و اوراق بهادار، شرکت فرابورس ایران در اداره ثبت شرکت ها و مؤسسات غیرتجاری تهران به ثبت رسید و فعالیت خود را آغاز کرد. بعد از تدوین و تصویب دستورالعمل های مورد نیاز جهت پذیرش و دستورالعمل اجرایی نحوه انجام  معاملات فرابورس و ایجاد زیرساخت های لازم، بازار فرابورس ایران در 6 مهر 1388 به طور رسمی فعالیت خود را آغاز کرد.

فرابورس ایران با ساختار و جایگاه قانونی مشابه بورس ولی با شرایط پذیرش و معامله ساده تر ایجاد شد تا حوزه شمول بازار سرمایه کشور را گسترش دهد.

مهمترین وظیفه فرابورس ایران، ساماندهی و هدایت بخشی از بازار سرمایه می باشد که شرایط ورود به بورس اوراق بهادار را نداشته یا تمایل به ورود سریعتر به بازار را دارند، لذا رویه های پذیرش شرکت ها و تنوع شرایط پذیرش به گونه ای است که شرکت ها با احراز حداقل شرایط و در سریعترین زمان ممکن، امکان ورود به بازار را داشته و از کلیه مزایای شرکت های پذیرفته شده در بازار اوراق بهادار استفاده کنند.

نام این بازار در ایران از معادل انگلیسی آن Over the counter گرفته شده است. به همین دلیل به این بازار اختصاراً OTC نیز گفته می شود. قابل ذکر است که سازمان بورس اوراق بهادار به عنوان نهاد ناظر بر فعالیت های مالی و عملیاتی شرکت های بورس، فرابورس و بورس کالا نظارت کامل دارد. بر اساس دستورالعمل پذیرش، عرضه و نقل و انتقال اوراق بهادار در فرابورس ایران، فرابورس دارای پنج بازار اوّل، دوم، سوم، پایه و بازار شرکت های کوچک و متوسط است.

کارکرد اصلی بازارهای اوراق بهادار، تجهیز، جمع آوری و هدایت پس اندازهای کوچک مردم برای اجرای طرح های بزرگ اقتصادی است تا شرکت ها با شرایطی آسان تر بتوانند از مزایای تأمین منابع ارزان قیمت از طریق بازار سرمایه، استفاده کنند. علاوه بر فروش سهام و افزایش سرمایه، راهکارهایی از قبیل انتشار اوراق مشارکت، انتشار گواهی سپرده سرمایه گذاری عام و خاص و… برای شرکت های پذیرفته شده در فرابورس پیش بینی شده است.

تا قبل از فعالیت فرابورس فقط سهام شرکت هایی که در بورس اوراق بهادار تهران پذیرفته شده بود، امکان معامله در محیطی شفاف و رقابتی را داشتند و شرکت هایی که نمی توانستند شرایط پذیرش در بورس را احراز کنند از دسترسی به چنین امکانی محروم بودند. امّا با ایجاد فرابورس، شرکت ها با شرایط ساده تر می توانند در این نهاد پذیرش شوند و  از مزیت های بازار منسجم و شفاف بهره مند شوند.

با توجه به نظارت و شفافیت مکانیسم عرضه و تقاضا، قیمت سهام شرکت ها در فرابورس مبین شرایط روشنی برای وضعیت مالی شرکت است و در همه معاملاتی که شرکت یا سهامداران آن انجام می دهند، می تواند مبنای عمل قرار گیرد. همچنین می تواند مبنای وثیقه گذاری و اعتباردهی شرکت ها باشد.

بعد از پذیرش سهام شرکت ها در فرابورس، مکانیسم قانونی و مراجع رسمی برای اعلام اطّلاعات شرکت ایجاد می شود و از نتایج ارائه اطّلاعات، شفافیت بیشتر عملکرد مدیران شرکت ها خواهد بود. همچنین با ارائه گزارش های مالی دوره ای تحت نظر حسابرسان معتمد سازمان بورس و اوراق بهادار، سهامداران و سایر سرمایه گذاران به اطّلاعات حسابرسی شده دسترسی پیدا می کنند.

با توجه به اینکه فرابورس و بازار سرمایه مخاطبان گسترده ای دارد، قشر وسیعی از مصرف کنندگان و خریداران کالا و خدمات از طریق آن با شرکت های پذیرفته شده آشنا خواهند شد.

ارسال نظر

انتخاب مکان برای جستجوی دقیق تر