گل همیشه بهار

گلخونه 1397/12/21 1397/12/21


این روزها همه منتظر آمدن «بهار» هستیم، روزی نیست که بهانه ای برای صحبت از بهار پیدا نشود، بهار به گلخونه های یو هم آرام آرام نزدیک شده است و امروز می خواهم از گلی برایتان بنویسم که نامش با بهار پیوند خورده است، نوبتی هم که باشد، نوبت معرفی و شیوه نگهداری «گل همیشه بهار» است.

البته «همیشه بهار» گیاه چندان خانگی محسوب نمی شود، دلیل هم دارد، چون معمولاً بوی تند و تیزی دارد و ازطرفی حشرات هم خیلی به آن علاقمند هستند و دوروبرش زیاد جمع می شوند پس بهتر است برای بالکن یا باغچه حیاط تان آن را استفاده کنید که زیبایی اش هم بیشتر جلوه می کند.

گل همیشه بهار نام های دیگری هم دارد که مشهورترین آن «زر گل» است اگرچه برخی آذرگون هم به آن می گویند. ارتفاع گل همیشه بهار کمتر از نیم متر و برگ های آن ساده، بیضی، خمیده، پوشیده از کرک و به رنگ سبز مایل به قهوه ای می باشد و گل های آن در انتهای شاخه های گل دهنده قابل دیدن هستند.

قبل از اینکه وارد بخش کاشت و نگهداری همیشه بهار بشوم این نکته را هم بد نیست بدانید که این گیاه از نظر خاصیت های درمانی کاربردهای فراوانی دارد. این گیاه در صنایع داروسازی، لوازم بهداشتی و آرایشی استفاده می شود. یکی از خواص گل همیشه بهار ضدنفخ معده و روده است. دمنوش های همیشه بهار هم طرفداران زیادی دارد، بعضی پزشکان طب سنتی همچنین از این گیاه برای درمان بیماری های التهابی چشم هم استفاده می کنند و سرانجام روغن گرفته شده از این گیاه نیز برای درمان ریزش مو کاربرد دارد.

جایی که برای کاشت انتخاب می کنید حتماً باید نور مناسب و کافی داشته باشد تا این گیاه بتواند سر از خاک بیرون بیاورد. گل همیشه بهار برای رشد به خاک خاصی نیاز ندارد و در هر خاکی می تواند رشد کند.

دانه های گل همیشه بهار را پس از آخرین سرمای زمستانی و در اوّلین روزهای بهار بکارید. مثل اغلب گیاهان دیگر، دانه ها باید در عمق نهایت دو الی سه سانتیمتری و با فاصله نسبتاً زیاد ازهم کاشته شوند.

همانطور که ابتدای این مطلب به آن اشاره کردم بزرگترین دردسر نگهداری از گل همیشه بهار ابتلا به حشرات و بیماری هاست. حواستان به شته ها و سمپاشی منظم باشد.

ارسال نظر

انتخاب مکان برای جستجوی دقیق تر